Welkom bij de Dolfijnen
Meisjes en jongens van 7 1/2 t/m 11 jaar.
Opkomst: zaterdag van 14:00 tot 16:30 uur.
We hebben mogelijk na de zomer weer plaats voor nieuwe leden! Dus kom eens langs, of neem eerst contact op via ons contactformulier.
Leiding:
- David Jansen [Saga, teamleider]
- Sven Dobbeleir [Hobbe]
- Arnold Groot
- Michiel Porte [Mika]
- Petra Porte [Panka]
- Tamara Wesselman [Pirel]
- (en plaats voor meer leiding!)
Voor vragen, afmeldingen en zo hebben we nu een contactformulier.
Dolfijnen:
De Dolfijnen wonen op Dolfijneneiland, en beleven daar hun avonturen op en rond het water, samen met Maj en Jarl en de dieren uit hun verhaal.
Maar natuurlijk doen we ook genoeg andere dingen, speurtochten, spelletjes, levend stratego, pionieren, werken aan insignes enzovoorts. En aangezien onze groep een watergroep is, zullen we ook regelmatig wat op en rond het water doen, samen met de zeeverkenners, of met onze eigen kano's en roeiboten.
Scouting is elke week een ander avontuur!
Binnenkort gaan we over op het landelijke Welpen-thema (Junglebook). Daarover binnenkort meer.
Het thema-verhaal
Nog niet eens zo lang geleden woonden er nog geen mensen op Dolfijnenland. Ze waren er wel geweest, maar ook allemaal weer weggegaan. Misschien al wel 100 jaar geleden. En nadat de laatste mensen weggegaan waren, werd het eiland weer een domein voor de dieren die er woonden. Het leek wel of Dolfijnenland door de wereld vergeten was totdat Maj, Jarl en hun ouders er kwamen wonen.
Het zal zo'n 5 jaar geleden geweest zijn dat de ouders van Maj en Jarl besloten om voor een tijdje uit Nederland weg te gaan. Ze wilden voor hun werk op reis, op zoek naar dolfijnen. Vader is namelijk marinebioloog en wilde meer te weten komen over het leven van verschillende soorten dolfijnen. Daarom wilde hij er met de boot, de Senang II, er op uit. Op zoek naar waar de dolfijnen leven. Want in Nederland moet je dan niet zijn. Moeder wilde ook wel op reis, want als freelance fotografe kan je op zo'n tocht vast schitterende plaatjes schieten. Dus werden de koffers gepakt en de Senang II reis klaar gemaakt. De bedoeling was dat het hele gezin een jaar lang op reis zou gaan, om daarna weer terug te keren naar Nederland. Toen wisten ze nog niet dat het allemaal heel anders zou lopen.
"Jarl, kijk daar eens, wat is dat voor schaduw in het water?" vroeg Maj opgewonden. Jarl kneep zijn ogen tot spleetjes en tuurde naar de plek die zijn zus aanwees. Hij zag wel iets bewegen en het kwam steeds dichterbij. "Het zijn dolfijnen, kijk nou Maj! Het is een school dolfijnen en ze komen recht op ons af!" riep Jarl. "Pap, mam, kom eens kijken!" Hun ouders kwamen polshoogte nemen. "Kijk nou eens, een hele school dolfijnen van allemaal verschillende soorten. Dat is heel bijzonder, weten jullie dat zo'n groep ookwel een golf wordt genoemd?" "Een golf? Ik dacht dat je een groep dolfijnen een school noemde" zie Maj verbaast. "Ja, dat ook, maar veel mensen noemen het een golf. Als je goed kijkt zie je dat binnen zo'n golf allemaal verschillende soorten voorkomen. Zo'n subgroep noemen we een vin". De kinderen bekeken de golf dolfijnen die om de boot heenzwom en inderdaad, ze zagen kleine groepjes die dicht bij elkaar bleven.
"Dus jij vindt ook dat we hem moeten volgen." vroeg Maj. Jarl knikte en bleef ondertussen naar de meeuw kijken, om hem niet uit het oog te verliezen. De meeuw was ondertussen naar de kant gevlogen en bleef daar cirkeltjes vliegen. Voorzichtig manoeuvreerde Maj het kleine bootje naar de kant. Dat was nog niet zo makkelijk, want er lagen allemaal grote stenen en de stroming leek sterker te worden. Vlak voor de kant liet Jarl behendig het grootzeil en de fok zakken, daarna pakte hij het voor landvast en sprong aan de kant, terwijl Maj snel de zeilen opdoekte. Dat lukte niet zo netjes, maar ja, ze was ook zo nieuwsgierig dat ze geen geduld had om het goed te doen. Gauw sprong ze uit de boot, nog net in het water. Maar dat haar schoenen net geworden waren, had ze niet eens in de gaten, wat ze had een vreemd geluid gehoord. Een zacht geblaf leek het wel. De meeuw vloog nog steeds cirkeltjes boven een groepje struiken. Van achter die struiken klonk het blaffende geluid. Maj en Jarl liepen snel naar de struiken. "Kijk een hond!" "Nee hoor, het is een otter." "Een otter, hoe kom je daar nou bij, het is een hond!" "Ja dat zie ik, maar dat daar is toch echt een otter. Een zeeotter geloof ik." Maj keek in de richting die Jarl aanwees en zag de otter nog net wegglippen richting het water. "Laat die otter nou maar, kom liever eens bij de hond kijken. Je bent lief hè," zei Maj terwijl ze de hond over d'r kop aaide.
Saai werd het echter nooit: er was ontzettend veel te beleven op het eiland. De tweeling beleefde nog veel meer avonturen: ze gingen zwemmen met Balder en leerden zijn andere kant kennen, van Panka leerde ze onderwaterdansen, Mika vertelde over de vreemde volkeren op andere landen, ze gingen op verkenning in het Resundamoeras (om bijna te verdwalen, dankzij Otak kwamen ze er weer uit) en niet te vergeten: ze maakten kennis met allerlei soorten dolfijnen en hun eigenaardigheden.
Ze leerden de orinoco's kennen en de witte beloega's. De narwal's met hun lange zwaardtand en de vrolijke tuimelaars. De grampers met hun korte snoeten en de grienden. Ook de irrawadi's werden goede dolfijnenvrienden. Met al hun dolfijnen- en andere vrienden beleefden Maj en Jarl de gekste dingen en ze zullen er nog veel, veel en veel meer gaan beleven.
De Vinnen
In het bovenstaande verhaal wordt al gesproken over de "Golf", een groep dolfijnen, die onderverdeeld is in "Vinnen". Bij onze Dolfijnen hebben we dus ook vinnen, dat zijn groepjes van ongeveer 6 dolfijnen die vaak iets samen doen. De vinnen zijn genoemd naar diverse soorten dolfijnen.
Een vin bestaat uit dolfijnen van alle leeftijden. Een van de oudste dolfijnen (of degene die al het langst bij zit) is de "topper" van de vin, en er is ook een hulptopper (ook wel "tipper" genoemd). Het handige daarvan is, dat de dolfijnen elkaar dingen kunnen uitleggen; een nieuwe lid hoeft niet alles van de leiding te leren, want de oudere kinderen zullen ook vaak een handje helpen. En van de andere kant biedt dat die oudste kinderen weer wat extra's, door wat eigen verantwoordelijkheid te hebben binnen de eigen vin.
Als je meer wilt weten over het Dolfijnen-spel, kijk dan eens op Saga's eiland .
Informatie over de dolfijnen-families (vinnen) hadden we op kamp ook aan de kinderen beloofd, dus hier is het (met links van het WNF):
Verder op deze site
|
poster 1
